– «Дизи іштің ба?» дид та… «жоқ» десем «аА» дид…

– аА…

– «Дизи іштің ба?» дид дедім … «жоқ» дедім дедім, «аА» деді десем «аА» дид…

– еЕ…

Пысы: ұнамайды осындай пересказдар… «аА» деген не жауап тіпті… бррр

Салтанат: «Ерте жатсаң, таңертең тұру қиын екен. Кеше…»

Финансист:  «Айтпа, бірақ бар ғой ішкі будильник босқа ұйқы бермейді екен».

Альмира(сіз білетін емес):  «Менде точно солай, кеш жатсам тез тұрамын. Әпкемдікінде…»

Ф:  «Әпкем келді да ауылдан, қалада ваща жата алмайды. Ауылда рахат қой, 4-5 сағат ұйықтасаң да қанып қаласың. Ол жақта воздух свежий».

А: «аХХа… Біздің ата сағат 5-тен тұрып алатын ғой. «Ей!» деп сосын…»(жестикуляциясы бар)

Ф:  «Ой, айтасың… Мен будильник қоямын да, таң ата көзімді ашып «сағат 5 болса ғой» деп соткаға қарасам 7-ге 15 минут қалып тұрды. А так хочется поспать».

Біз: – УААХАХ точно точно (сіз-ақ сөйле)

Сөзді жөні жоқ бөле беру деген қызық екен. Былайша, тіпті жағымсыз көрінетін сияқты… «Хей! Тоқта сөзімді бөлмесеңші, сөйлеп тұрмын ғой» дейтіндей емес – үлкен кісі…

Сөзді бөлмеу әңгіме-думанның бірінші қағидасы емес пе?!