Қыркүйек 2009


А давайте, бойдақтарды бір-бірімен таныстырамыз? Мүмкін, бір жұп болса да пайда болар?! Жай ғана сұрап қоймай(«бізде бір воский қыз/жігіт бар, танысуға қалайсыз?»), соңына дейін жеткізу – кездестіру. Ұнаса – ұнады, ұнамаса – не судьба…

Advertisements

Агент болсын, аська болсын, скайп болсын – қатар бірнеше адаммен сөйлесе аламын… Тақырыптарды ауыстырмаймын, шатастырмаймын(анда-санда)…

Ал, телефонмен сөйлесіп тұрып параллельно агентке жазып, тлибизор қарап тұра алмаймын…

Екі адамды бірдей тыңдап тұрып, екеуінің де айтқанын бірдей есте сақтай алмаймын 😦

Бірінен бірі биік тұратын бастықтардың қарама-қайшы бұйрықтарын орындай алмайтын жағдайлар да бар 😦

Әкем былай, мамам былай деп екі ортада қалып қойған ыслушайлер ше?!

Ұйқым кеп-ақ тұр, бірақ мына жазбаны бітіру керек. Неге ояу жүріп ұйықтай алмаймыз?!

Бірнеше ойды бір мезетте ойлай аласыз ба?

Екі аяқты бірдей алып жүре аласыз ба?

Бір ұйықтағанда бірнеше түс көре аласыз ба? ия, қатар қатар…

Ұйықтағанда бір өзіңіз бірнеше боп бөлініп кеткен жағдайлар болды ма?…

Ал, екі қайықтың басын бірдей ұстап?…

Отступление: бала кезімде «не мынау не мынау» деп таңдатып қоятын. Сонда ойлайтынмын, «ну қашан еш ойланбастан анау да мынау да болатын күн болар екен» деп. Ешқашан келмейтін сияқты ол күн. Барлық жерде таңдау.

Адамдарики, таңдауларыңыз әрдайым оң/дұрыс болсын!

Ну сол баяғы маршрут… Жалықпаған болсаңыз айта кетейін…

Автобус қиқаңдап, 8-ге ұқсас траекторрия сыза бастады… Ойымда түк жоқ. 104-ке(маршрутканың нөмірі) жақындап келіп, алдын кесіп өтіп, бағдаршамда ма*ма-лармен алмасып… Оқиға «температурасы» арта бастады…

Қателеспесем, Ахрименко көшесінде 104-тің алдына ** тоқтады – қызық басталды! Біздің водила жұлқынып, моторды өшірмей, 104-тегі водиланың жанында отырған жігітке кеп тиісті. Ну да, есік жоқ ол жақта, буквально терезеден суырып алды сыртқа. 104-тің водиласы да, кондукторы да шықты. Біздің де кондуктор қарап тұрсын ба… Екі автобустың зевактары да бар… Жолаушы-ерлер орындарынан айырылып қалатындай(«попу поднял – место потерял» деген қабылданбаған заң бар ғой, соның орнын аңдыыыыыыып тұрмын ғой мен) бастарын ғана көтеріп алған, студент-жігіттер «қайтесің, қайтесің» деп бір-бірін тоқтатып: бәрінің есіл дерті даладағы «разборкада»…

– Ма*ма айырам! Ма*ма тығам! Ма*ма ма*ма…

– Ма*ма ма*ма ма*ма ма*ма ма*ма…

– Араласпа, ма*ма… Араласпа дедім, ма*ма… Тыныш тұрсайщ, ма*ма… Ма*ма

Нормальный тілге аударылмас бірақ, мен аздап бұрмалайыншы:

– Сіз маған балағат сөз айттыңыз! Сөзіңізді қайтып алуыңызды өтінемін!

– Алмадым, ал! Айнамды сырып кеттіңіз сіз! Білесіз бе? Айнасыз мен арттағыларды/артымды қалай көрмекпін? Сіз қауіп төндірдіңіз!

– Достым, жігіттердің сөзін бөлмеңіз! Сіздің шаруаңыз емес! Өздері шешімін табады!

Біраз тұрды бір-бірінің жағасын ұстап. Апайлар шыдамады. «Қайда қарап тұрсыңдар! Ажыратсаңдаршы!»… «Жүреміз ба, жүрмейміз ба?»… Келесі свидание уақыты мен кездесетін жерді белгілеп алды-ау деймін, ұнатып қалса керек бір-бірін… Жұлқылады ғой жағадан алып, қызарғанша… Қайсысы қызарақ болды, байқамадым, сондықтан кім жеңгенін айта алмаймын…

Немқұрайлық… Маған бәрі бір… Сен тимесең – мен тиме… – ауада қалқып тұрды, білесіз бе…

Осыны да төбелес деп (с)… «Ұрамын! Соғамын! Бтщын шығарамын» деген адам олай тұрмайды… Жәй-әшейін қораздану… Арзан понт(с)…  Типі орнына қою…

Әйтеу жиналдық бәріміз автобусымызға… Орамал таққан апайымыз есін жинай алмай қапты: «Есебің келер алдыңнан!… Автопаркке ызвондау керек!… Шегіп алған мыналар!… Ай, сорлы қазағым-ай… Қайда жүрсең де қазақтар бір-бірінің бетін тырнап жатады…»

Ондай сөздер, сондай сондай әрекеттер еш ойландырмайды, керісінше жымитады. НЕГЕ? Бәрі оп-оңай… Өзіміз ғой осындай қоғам тудырған… Қазақ өзіміздікі, қоғам да біздікі… Осындай болып кеткенін кімнен көреміз? Тек өзімізден…

Толықтыру: Айко, ма*ма сөзін не по назначению қолданғаным үшін кешірші…

Мәтінді жазған: Салтанат Н. Е.

Автобустан түсу «азабын» жазған едім… Енді…

Толы автобустың шаншары/приколы көп болады… Сол баяғы Мудан. Артқы есіктен ең соңғы болып тұрмын. Есік жабылмайды. Кондуктор жетіп келді:

– Сыймайсыз, девушка! Түсіңіз!

– (Джынды ма! Түспейм ал!) Мне домой надо! Я домой хочу! Продвинтесь вперед! Бір адамға жылжыңызшы!

– Впереди, қозғалсаңыздаршы! Ей!!!

Итеріп-итеріп кірдім 🙂 «Позор, дардай болып! Могла бы екіншісін подождать» деп ойлап отырған боларсыз 🙂 Ойланған пайдалы 😉

Не керек, соңғы сатыда тұрмын: есік ашылады – толпа народу маған қарайды – миларында өздері қанша орын алатындарын мөлшерлейді де – алдыңғы есікке жүгіреді 🙂 «Магазин» деген аялдамаға келгенде бір ағаймен орын ауыстырмақ болып сыртқа түсіп, қайта кірдім – ну енді бір адамдық орын босады ғой, оған 2 адам точно сиюы керек (автобуста жүріп көрген адам біледі, әсіресе студенттер). Бір апай, қолдарында дорба, қытайдың аласөмкесі бар – автобусқа кірмек: өзін кіргізгеннің орнына бірінші сөмкелерін пихать етіп… Итеріп жатыр, итеріп жатыр… Опять есік жабылмайды… Кондуктор тут как тут…

– Апа! Сыймайсыз! Түсіңіз!

– Сиям! Жылжыңдар алдыға!

Орын ауыстырған ағай шыдамай кетті(аласөмке қабырғаға батса керек) шығып соның орнына тұрды. Ал содан соң басталды айғай-шу! Даусы ЗОР екен енді…

– Мында орын бар ғой! Неге жылжымайсың? Қақиып тұрып аласыңдар есіктің алдында! Ерегесесің ба? Көріп тұрсың ғой үлкен адаммын!

Көзім банка…

– Неге маған айғайлайсыз?

– Ал, неге сен жылжымайсың, а? Адамды айғайлатып! Сол орынды сатп алғандай! 30 минут болды тұрғанымызға! Мнауың джынды-ей! Қалай-қалай айдайсың! Өлтірейін деппедің! Алжығандар өңшең…

Мате-Залка көшесі. Есік ашылды.

– Апай, жылжыңызшы! Жоғары көтеріліңізші!

– Қозғалмайм! Ты ж не хотел меня брать! Ал енді қозғалмайм!

– Апай, онда түсіп қалыңыз! Екіншісі келе жатр артта! 10 минутта жетед!

– Ей, мнауың джынды ма немене? Мені отырғызарда бірін түсірдің, енді мені түсіріп мынаны отырғызбақпысың ба? Жетпегір! Ауру  неме!

– Өй, апа! (қолын бір сілтеп)  ЖАП АРТТЫ!

Есік жабылды. Автобус кетті. Апамыз қоймайды.

– 10 минут дид, оңбаған! 10 сағатта бір жүред! Құрттай-құрттай автобусқа тыққыштап адамдарды! Жетпегірлер! Ақшадан өлген!…

Сооолай, братцы кролики…

қыз-келин-енеАтазаң қызыл күнінде/почти көрген фильмдердің рейтингі:

4 орын: «Обратная сторона»

Уақытыңызды босқа құртпаңыз, өтінемін… Сол 90 минутыңыз оралмайды 😦

3 орын: «Ойпырм(-)ай или мои дорогие дети»

Шындық.

Оңтүстік астанада болмаған, көрмеген адамдар, көшіп келгісі келген адамдар: Алматы – сондай, «алқандағыдай», «Ойпырмайдағыдай»…

Қазақстанда болмаған, көрмеген адамдар, көшіп келгісі келген адамдар: қазақтар сондай, ойбуй әрине, бәрі емес, бірен-сараны бар, бірақ «шет елден(АҚШ, Германия, Авcтрия, т.т) Қазақстанның абыройын көтереміз» деп сол жақта тұрып жатыр, қалғанымыз Ойпырмайлықтардан сәл-пәл, тұратын орнымызға байланысты ерекшеленеміз: қала-ауыл, Самал ықшам ауданы-Қарасу ауданы, оң жағалау-  сол жағалау, жаңа қала-ескі қала …

Жыладым…

2 орын: (кеше ғана көрдім) «Біржан сал»

Режессурасы, оператор, т.т жұмысы былай тұрсын. Ішім пысып/пісіп кетті… Қарным ашқаны да бар…

Орыс тілінде екен, артқы фондағы қазақшаға құлақ түріп… Ондай қазақшаға зәрумін… Әдемі, мәдени, қабаттаспаған, бір біріне сөйлемдер баттаспаған, орысшадан аударылмаған(!)(орысша акцент жоқ деп оқыңыз), қазақи қалжыңдасқан… «Қап-ай ә, мына орысшаны-ай, ә» деумен болдым… Монотонно – бір ма; өтірік-өтірік – екі(сөз емес, тіпті сөйлемдерді аудармай кеткен); екі тілде де бір громкость, яғни екеуі қатар естіледі – бұл үш 😦

Музыкасы… Сөзсіз, домбыраның үні(аз-мәз қобыз) күмбілеп-ақ тұрды, денені шымырлатып та өтеді екен(жеке менің сезінгенім)… Маған аз боп қалды: недогон… Дауыстары керемет: таза, анық, ашық, қоңыр – дала үні. Бірақ, менің құлағым халық әндеріне үйренбегендіктен бе, бір жолын сОООзып айтып біткенше не туралы айтып жатқан мағына-тізбегі үзіліп, ойым басқа жаққа кетіп қала берді 😦 (мысалы, алдымызда отырған жігіттер тобына хе хе)

Жолда келе жатып ойлағанмын ғой, тарихи фильм шығар деп, патша үкіметі жайлы азды-көпті көрсететін шығар деп, Біржан-салдың Сарамен айтысы бола ма деп… увы и ах… Махаббат жайлы боп шықты… 😦

А. Матайдан(ренжімеші, бірақ өтірік қой ойнағаның, сенбедім саған, жасанды очм) басқа актерлер өз рөлдерін шынайы ойнай білді, көбіне театр актерлері, содан болар дауыстарын тыңдап, тоймай отырғаным… Ашық, анық, өкпеден шығатын дауыс…

Сюжет… Бір эпизод пен екінші эпизодтың байланысын жоғалтып алып отырдым…

Қазақтар… Шын айтайын ба… Еркі жоқ халық, басын көтере алмаған, жалтақ-жалтақ еткен, болысы өзінен бай болысқа жалтақтайды, онысы губернатор орысқа жалтақтайды, Біржан-сал бәйбішесіне жалтақтайды, бәйбішесі өсекке жалтақтайды… Тіпті, Біржан салдың (Д.Жолжақсынов) серілеріне шоқпар алып жүгіргендей-ақ… 19 ғасырдың аяғы!!! ВЫ прикиньте, қазақтар сонда шоқпармен жүрген ба не, елдерің оқатар мен бомба ойлап жатқанда? Бейбіт халық болса да, қылыш, қанжар, ең құрығанда бәкі ұстамаған ба? Шоқпармен бастан САҚ еткізгенде бөрігі мыжылмай қан ағатындай нәзік болған екен да…

Әрине, бұл менің жеке көзқарасым… Құрбым «9 сыныпта оқылатын Қазақ христоматиясын дұрыстап оқымағансың ғой» деген диагноз қойды, оқымай-ақ киносын қарай салам ба деп едім, әттең… Дым түсінбедім, жоқ олай емес, Біржан-салдың өмірін елестетуге маған еш жаңа ақпарат бермеді 😦

Десе де, қыз(жалпы ұғым) қадірі жоғарырақ болғандай бейнеленген ба деп қалдым…

Таз басына шаш дарымас, менен сыншы шықпас…

1 орын: «Келін»

Ия, көргім келмеген фильм…

Суппер фильм екен… Басқа… Өзге… Ерекше… (әрине, менің жеке, субъективті көзқарасым)

Ене де келін болған ғой, шамасы…

«Қазақфильм ұсынады»/Қазақстанда түсірілген дегенді көре сала билет алуға жүгіремін демесем де, құлағымды түріп жүрермін…

Мәтінді жазған: Салтанат Н. Е.

– «Дизи іштің ба?» дид та… «жоқ» десем «аА» дид…

– аА…

– «Дизи іштің ба?» дид дедім … «жоқ» дедім дедім, «аА» деді десем «аА» дид…

– еЕ…

Пысы: ұнамайды осындай пересказдар… «аА» деген не жауап тіпті… бррр

www.pivchelo.spb.ruӨмір туралы

… өмірден кейін де өмір барын тексергім келеді, кейде…

Уақыт туралы

…уақытым көөөп сияқты, уақыт өткізудің сапасы маған мәндірек/маңыздырақ. 1 сағат сапалы уақыт өткізу 10 сағат сапасыз өткізген уақытқа тең боп кетеді, кейде…

Отбасы туралы

1.083 209 000 000 000 000 км3 шариктегі 184 м3 кубик – жұмақ сияқты.

Ақша туралы

…әрбір адымыңның ақшалай эквиваленті бары жындандырады, кейде…

Достар туралы

…шүкір… могло быть и хуже :))

Арман туралы

…арман – қанаттандырады 🙂 «кар-кар» деп ұшыыыып жүру үшін, кейде…

Жұмыс пен хобби туралы

…жерде аттап, адымдап жүрмесем, жұмыс туралы ойламас едім 😦 Хобби – ляззат алатын жұмыс…

Ұстаным (принциптер) туралы

…толып жатыр… бар-жоғын өзім де білмеймін, кейде…

Ақылға сыймайтын әрекеттер (О безумствах)

…Венера проекті… Ақшасыз өмір сүру образын елестету де қиын…

Болашақ туралы

… степендия деген жақсы ғой, 4 жыл оқып, 5 жыл отрабатывать ететінің болмаса :))

Эстафета Русланнннн-да

P.S. Этафетаны ұсынған Баян

P.S.S. Бұл жәй ғана эстафета. Қарапайым ғана нәрселер туралы жұрттың пікірін білуге арналған.

Келесі бет