Шошқа сиырға «ел мені жақтырмайды» деп мұңын шағыпты:

– Адамдар сенің мейірімге толы көздерің жайлы айтады. Әрине, сен оларға сүт бересің, май бересің, бірақ мен көбірек беремін ғой… шұжық, ет, тері, қыл, дажі сирақтарымды қайнатады! Сонда да, мені ешкім жақсы көрмейді. Неге, а?

Сиыр кішкене ойланып тұрып, тұрып:

– Мүмкін, мен оның бәрін өлмей тұрып беретін шығармын?!

Қайдан?

Advertisements