Алматыда әдееееміііі қар жауды… әдемі болғанда әдемі… аяқ астында қырт-қырт еткенін естігенде шаршағаның тарқап, ұйқың ашылып кетеді ма бірдеңе… сиқыры бар 🙂

Түскі ас кезінде «безобидно» далаға жүріп қайтамыз деп шығып, малмандай су боп, енді курткаларды жайып қойып кептіріп отырмыз, джинсы да дымқыл – үйге жеткенше құрғақтанса екен.

Қар деген аппаааақ, әдемііііііііііі… Қалай оны бұзбай өтіп кетесің? Бардық та аяқпен таптап таптап, ол аз болғандай оған еще жатып, бір бірімізге атып, қуалап, жұлқылап шалып, қара тоны ақ болғанша қарға шылап/көміп…

🙂 🙂 🙂

Сәби болғым келеді, сәби болғым(с)… Балалықпен қоштасқым жоқ…

Advertisements