Дисктегі соңғы ән… Қолға бір нәзік дүниені бергендей… Әрбір адымды ойлана, ілгері қарай, бір аяқпен сипап – қара жердің бар-жоғын тексеріп барып қоярлықтай… Бар ойым алақандағы дүниеде – алақандағы дүниеге сай болу, тең болу, бір болу, бар болу… Бұл қараңғылықта жан-жақтан «бұйт! сұйт!» деген ақпарат атқылап тепе-теңдігікті бұзып, ортаға түсіп жатыр… Отыра қап, денемен ықтап «бәрі жақсы болады!»-ның астынан алып… Алақаннан алақанға салып, беттеген жолдан қайтпай … Алдыда тек жақсылық барына сеніп, тоқтауды өліммен теңестіріп, алақандағы өзімді жоғалтпай жолымның соңына жетсем… 😀

Advertisements