Романтиканы әркім әртүрлі түсінеді ғой… Соңғы романтиктермен жағаласып, мен де бір дүние жазып көрейінші…

Көзімді жұмсам «құс жолын» көремін. Аспанға сонша моншақ қалай сияды екен?! … Мен солардың бірі болсам – аспанда ұшу ережесін білмегендіктен қауіпті жағдайларды туғызар едім: «Ойбай! Кешіріңіз, сіздің орбитаңыз екен ғой!», «ғафу етіңіз, менің галактикам қайда? Бірінші рет жұлдыз боп тұрмын да», «оибию! сіздің серігіңіз маған жабысып қапты! ия ия ала қойыңыз!», «Ай! Бармайм! Гравитация бар ма не мында?! ААААА», «ХМ! Маған бір серік жетеді! Екеуін айналдырып жүре алмаспын?!», «Мен Арыстан жұлдыздығына барсам деймін. Жол сілтеп жібермейсіз ба? А… түсінікті… Сіз қаратесік екенсіз ғой!»… Бірнеше миллион жылдаң (световой жыл деп тұрған жоқпын) соң Арыстан жұлдыздығынан өз орнымды салмағыммен я күшпен(соғысып дегенім ғой) табармын… Ол жақтың есімдері де біртүрлі, маған Салтойд деген есім берілер… Мүмкін Салтанда, Салтанул, Салтэо не Салтазар… Жер тұрғындары да Салтанатты талай өзгерткен ғой(тілі келмейтіндер Чалта дегенін қайтесің), сондықтан жаһан тұрғындарына бірдеңе деу ыңғайсыз болар… Мүмкіндіктерімді жердегі адамдардың ашылу-ашылмауыммен өлшейтін боламын… Олар маған салмақ пен сызықтық өлшемдерімді де біліп береді… Не дай бог, түсім/жарықтығым өзгереді,  «қауіп төндірушілер» қатарында болып қалуым ғажап емес… Жұлдыздыққа жетіп, тып-тыныш жатқан Арыстанның арқасына мініп бүкіл құс жолын араласам… Әр жұлдызға салем берер ма едім… Галактикаларға қонаққа барсам қалай болар?!… Қызыл-шектің шегінде «кім» бар екен?! Тас қараңғыда(?) Киано Ривзтың туыстарын кездестірермін, а… Елестетіп көріңізші, сәуле жетпеген нүктеге жетсем… 😀

Advertisements