“Бізге кел. Біздің жоба ешкімде жоқ. Анау болады, мынау болады. Әзірге жалғыз инженер боласың. Кейін депортаментке айналады. Пәлен-пүштен” деп құлақтан “теуіп”/қызықтырып, өз компанияларына ауыстырып алған еді.

5 айдан кейін не ақша жоқ, не “күшті” жоба жоқ.

Бастықтарды сынауға болмайды. ӘРИНЕ!!! Бірақ, менің ойымша келесідей қателіктер кетті(!):

1) Әкімшілік: тұрақты бастық 5 ай ішінде 3 рет өзгерді;

2) Жұмысты ұйымдастыру: басынан еш уақыты мен қаржылай жоспар (план) болмады; (шынымды айтсам, “жоспар” керек деп түсіндіре алмадым)

3) Қызметкерлер: көбіміз компанияның мақсаты мен өз мақсатымызды бір деп санамадық, тіпті ондай болу керек деп ойламадық. Және де, кейбір қызметкерлерге “танысым”, “сыныптасым”, “досым”, “жерлесім” дейтін жеңілдіктер/иммунитет болды.

4) Жұмысшылар: бастықтарға шарттар қоятын болды. “Жаман қатын “кетемін” деп қорқытады” демекші “біріміз қалмай кетеміз” дейтінді шығарды. Ал, бастықтар талаптарын екі етпей орындады.

5) Шешімдер: түске дейін бір шешім, түстен кейін бір шешім, бұйрық күніне бірнеше өзгергені былай тұрсын, сағатына бірнеше рет өзгеретін болды.

Қалай ойлайсыз жоғарыдағы 5 пункт қандай болғанда компанияның жағдайы тамаша болып, жоба жоғары өрлер еді?